|
Της Αστροφυσικού Ελένης Χατζηχρήστου
Όι διάττοντες αστέρες μπορούν να είναι από τα πιο εντυπωσιακά φαινόμενα στον ουρανό και στην πλειοψηφία τους παραμένουν ακίνδυνα για τον γήινο παρατηρητή. Μερικοί όμως δεν
αναφλέγονται ολοσχερώς στην ατμόσφαιρα και φτάνουν μεχρι την επιφάνεια του πλανήτη μας. Είναι οι γνωστοί μας μετεωρίτες, οι οποίοι στην αρχαιότητα λατρεύονταν ως μυστηριώδεις
ιεροί βράχοι. Ο γνωστότερος όλων είναι ο βράχος της Μέκκα, όπου εκατομμύρια μουσουλμάνων καταφθάνουν κάθε χρόνο για να προσκυνήσουν. Ένας ακόμη μυθικός μετεωρίτης βρίσκεται στη
Δυτική Αφρική, στην έρημο Αντάρ, οι αυτόχθονες όμως κρατούν επτασφράγιστο μυστικό την ακριβή του θέση. Ο πρώτος ιστορικά μετεωρίτης που καταγράφηκε στην Ευρώπη ήταν στην Αλσατία στα 1492
και είχε βάρος 115 κιλών. Αδιαμφισβήτητα όμως, ο μεγαλύτερος γνωστός μετεωρίτης που έπεσε στη Γη είναι ο Hoba West, ένας μετεωρίτης σιδήρου με διάμετρο περίπου 3 μέτρα και βάρος 60 τόνους που
έπεσε στη νοτιοδυτική Αφρική εδώ και εκατομμύρια χρόνια. Ένας επίσης μεγάλος μετεωρίτης βρίσκεται στη Γροιλανδία: έχει βάρος 33 τόνους και είναι γνωστό οτι Εσκιμώοι έφτιαχναν γερά
σιδερένια μαχαίρια χρησιμοποιώντας το υλικό του μετεωρίτη. Στις μέρες μας ο μετεωρίτης αυτός βρίσκεται εκτεθειμένος στο πλανητάριο της Νέας Υόρκης.
Διαβάστε το πλήρες άρθρο
Μετεωροειδές είναι ένα σχετικά μικρό ουράνιο σώμα το οποίο περιφέρεται στον μεσοπλανητικό χώρο του Ηλιακού Συστήματος και συνήθως παραμένει αόρατο στο γήινο παρατηρητή. Όταν από
τύχη (ή ατυχία) συναντήσει στο δρόμο του τον πλανήτη μας, τότε λόγω της μεγάλης του ταχύτητας αναπτύσσεται έντονη τριβή με τη γήινη ατμόσφαιρα και το σώμα αναφλέγεται αφήνοντας πίσω του
μια χαρακτηριστική φωτεινή γραμμή. Έχουμε τότε ένα Διάττοντα Αστέρα. Σπανιότερα, υπολείμματα της ανάφλεξης (ενίοτε μεγάλα) φτάνουν στην επιφάνεια της Γης και τότε, ανάλογα με την
σφοδρότητα της πρόσκρουσης δηιουργούν ή όχι ένα κρατήρα και/ή προκαλούν εκτεταμένες καταστροφές. Το σώμα λέγεται σε αυτή την περίπτωση Μετεωρίτης. Η ρίζα όλων αυτών των ονομασιών
είναι η λέξη «μετέωρο» που σημαίνει αιωρούμενο σώμα. Τα μετέωρα διακρίνονται ανάλογα με το μέγεθος, το σχήμα, τη χημική σύσταση και την προέλευσή τους.
Διαβάστε το πλήρες άρθρο
Επιστροφή στην κορυφή
|
